Niemand heeft zulke kolenschoppen van handen dat hij er een voetbal in kan verstoppen, ermee kan rammelen en dan kan vragen: “Raad eens wat ik in mijn handen heb?” Gaat niet. Fysiek onmogelijk. Je zult die bal altijd zien. Toch is dat wel hoe ze in Barcelona een voetbalstadion met een capaciteit van 99.000 mensen in de wijk Les Corts hebben weten te verstoppen. Als je aankomt vanaf metrostation Collblanc, zie je Camp Nou niet liggen.

sjaalMijn gabber en ik wilden die avond naar FC Barcelona – Sevilla en we wilden in de middag al even de wijk in. Hapje eten, glaasje cerveza erbij en alles lekker op het gemakkie. We dachten dat we vanuit de metro het kolossale stadion wel gelijk zouden zien: nee dus. Camp Nou is namelijk in een kuil gebouwd en dus moesten we nog even zoeken. Uiteindelijk doemde het legendarische stadion dan ineens voor ons op en stonden er overal sjacheraars met sjaaltjes, shirts, petjes en wat er allemaal niet nog meer van die club te verkrijgen is. Bij een van die mannetjes kocht ik dit sjaaltje. Weer wat verderop de kaartverkoop. Gewoon, zoals het vroeger in Nederland ook ging: een ouwe, kettingrokende chagrijn in een hokje die ons op een stadionplattegrond aanwees waar we konden zitten. Overal dus, want Barça verkoopt buiten El Clásico zelden uit. We kochten kaartjes uit de middencategorie en togen de wijk in voor eten en drinken. De keuze is reuze. En dan heb ik het niet over snackkarren die in de buurt van Nederlandse stadions staan en waar je een lauwe knakworst op een klef broodje kunt krijgen, maar over fijne restaurantjes waar de vis op je bord net geen hartslag meer heeft.

Er scheen een aangenaam zonnetje en ofschoon het winter was, tikte het kwik de 15 graden met gemak aan. Het leven behandelde ons goed. Toch pakten zich die avond donkere wolken samen boven Camp Nou. Wie denkt dat Louis van Gaal tegenwoordig onder zwaar vuur ligt bij Manchester United, heeft het seizoen 2002-2003 van Barcelona gemist. Sinterklaas was net weer terug in Spanje en dat was te zien, want Barça kreeg op deze avond met 0-3 de roe. Frank de Boer blunderde opzichtig bij de 0-2. Nederlanders waren in die tijd even niet zo heel populair bij Barcelona, dus mijn makker en ik hielden maar wijselijk onze monden dicht. Wie in witte zakdoekjes handelde kon goeie zaken doen, want daar werd massaal mee gezwaaid. Barcelona stond na deze wedstrijd dertiende.

Na afloop zagen we in een nabijgelegen kroeg het journaal. We zagen voorzitter Joan Gaspart die een gezicht trok alsof hij zojuist een naaktfoto van Johan Derksen onder ogen had gekregen. Minutenlang stokstijf staand, terwijl hij de vocale geseling van de joelende socios ijzig op zich neer liet dalen. De persconferentie na afloop, waarin diezelfde voorzitter DSCF0029verklaarde dat hij nog volledig achter de trainer stond. Dan weet je als trainer en toehoorder genoeg. Als een voorzitter zegt achter je te gaan staan, is het om zich beter te positioneren teneinde je een trap onder je kont te geven. Dat bleek ook, want in januari 2003 mocht Van Gaal weer thuis naast Truus op de bank zitten in plaats van op die in Camp Nou. Joan Gaspart zelf vertrok een maand later.

Johan Cruijff, gezworen vijand van beide heren, knikte instemmend. Hij adviseerde om Frank Rijkaard als coach aan te stellen voor het nieuwe seizoen en daarmee begon het langzaam maar zeker weer te regenen in Barcelona. Prijzen welteverstaan. En het ziet er voorlopig niet naar uit dat het droog wordt.

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestEmail this to someone

Tags

 
 

HOME   •   OVER   •   BIO'S   •   CONTACT

Laatste bijdragen

Archief

 
микрозаймы онлайн займы в барнауле до зарплаты микрозаймы в ставрополе срочно займ на карту