Voetblah is een kweekvijver voor eigenzinnig schrijftalent in de voetballerij. Als aanvulling op onze groep vaste bloggers staan wij daarom altijd open voor gastspelers van verschillend pluimage. Onderstaande bijdrage is van tropische verrassing Meine Stegenga, bij wie eigenlijk alles ontbrak om een topvoetballer te worden. Juist daarom weet hij de kwaliteiten van de Tony Cascarino’s en Nebojša Malbaša’s van de velden op de juiste waarde te schatten. Reeds eerder vergastte Meine ons op een ode aan Martijn Barto.

Mijn favoriete voetbalfilm aller tijden? Poeh, moeilijke keuze tussen Escape to Victory en The Firm. De eerste gepolijst, Amerikaans met een Hollywood-einde en de tweede rauw, Engels en vol geweld. Ik moest er in de aftermath van de geweldsuitbarsting in Londen vreemd genoeg aan denken.

dos-meineWat de reden van de aanslag op willekeurige stappers ook was die vrijdagavond 3 juni, het leek verdomd veel op de clashes die Engelse hooligans in de jaren tachtig met elkaar uitvochten. Blind geweld, gevoed door haat en adrenaline én messen, veel messen. In The Firm komt het allemaal voorbij, als Bexy (fantastische rol van Gary Oldman trouwens) zijn baan als makelaar combineert met die van aanvoerder van de gevreesde Inter City Crew.

Chelsea-smile
Het verhaal van zijn crew is gebaseerd op die van Engelse hooligans uit de jaren tachtig. Vooral die van West Ham United, Millwall en Chelsea waren berucht. Handelsmerk van de laatste? De Chelsea-smile: een mes dat door beide mondhoeken sneed en je een litteken voor het leven bezorgde. In The Firm komt het allemaal voorbij.

Pelé en Co Prins
Heel wat anders dan Escape to Victory, de VHS-band – kan ook Video2000 zijn geweest – die we als jochies meerdere keren bij de plaatselijke videotheek huurden. Sylvester Stallone voetbalt samen met zijn mede-krijgsgevangenen, waaronder Pelé, Halvar Thoresen en Co Prins, tegen de Duitsers. Een Hollywood-verhaal met helden, slechteriken en matig voetbal. Bij nader inzien is die duik van doelman Stallone, na een strafschop van een Duitse kampwacht, lachwekkend.

Vier, vijf pints
Waarom ik aan deze films moet denken na de aanslag in Londen? Omdat het dodental nóg hoger uit had kunnen vallen, ware het niet dat een Millwall-supporter zijn ervaringen uit de jaren tachtig aansprak. Roy Larner, 47 inmiddels, had samen met zijn vrienden al een paar pints – “vier, konden er ook vijf zijn” – achter de kiezen, toen de drie Islamitische terroristen met messen op willekeurige voorbijgangers begonnen in te steken.

roy-larner-nintchdbpict000329481074“Dit is voor Allah!”
Hun ‘dit is voor Allah!’-kreten counterde Larner echter met een “Fuck you, I’m Millwall!”. Er ontstond een schermutseling, Larner werd acht keer gestoken, maar het bood andere drinkers voldoende tijd om te vluchten. Larner ligt in het ziekenhuis bij te komen. Zijn 78-jarige moeder is niet verbaasd over de heldendaad van haar zoon: “Hij gaat een gevecht nooit uit de weg, maakt niet uit wie tegenover hem staat.”

Larner lijkt wat dat betreft op Bexy, met wie het – spoiler alert – na een vergelijkbare strijd minder goed afloopt. De Engelse humor is in beide gevallen hetzelfde. Waar Bexy zijn tegenstanders begroet met “We come in peace, we leave you in pieces”, kreeg Larner van zijn vrienden het tijdschrift Runners World cadeau, met als thema ‘Learn how to run’.

– hero Larner komt van thesun.co.uk

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestEmail this to someone

Tags

 
 

HOME   •   OVER   •   BIO'S   •   CONTACT

Laatste bijdragen

Archief

 
микрозаймы онлайн займы в барнауле до зарплаты микрозаймы в ставрополе срочно займ на карту