Vanavond spelen de Oranjedames hun gedroomde finale. Voor het toernooi keek ik nooit naar vrouwenvoetbal, derhalve ook geen mening. Nieuwsgierig gemaakt door de media-aandacht besloot ik te kijken. Ik zag alle winstpartijen van het Nederlands Elftal, ongeveer de helft van de andere wedstrijden en volgde discussies op Twitter tussen voor- en tegenstanders. Wat ook de uitslag wordt van de titanenstrijd, die meiden hebben de sport op de kaart gezet. Exposure voor de Leeuwinnen, maar tevens voor henzelf. En nu, hoe moet het verder met het vrouwenvoetbal?

Doorpakken.

Dat zie ik zo.

opi-jaapdamWaarvoor ik naar het stadion ga of wat voor mij de reden is om een wedstrijd op televisie te volgen? Geweldige steekballen, fantastische individuele acties, onvoorstelbare doelpunten, een verbeten strijd op leven en dood. Passie, zweet, technische hoogstandjes, dingen zien die ik zelf niet kan. Ben ik verwend de afgelopen weken? Ja, zeker wel. Deels. Een aantal speelsters heeeft me aangenaam verrast. Jackie Groenen, Daniëlle van de Donk, Lieke Martens. Het verdedigend vernuft van Stefanie van der Gragt. En wat te denken van Jodie Taylor en Pernille Harder?! Natuurlijke bewegingen, inzicht, charismatische uitstraling, presteren onder de immense druk. Het bewijs dat je als meisje een veel betere voetballer kunt worden dan de gemiddelde mannenamateur.

Door het succes op het EK zullen er ongetwijfeld meer meiden competitie gaan spelen. Hartstikke goed. Mijns inziens is het nu zaak dat de bekende voetbalsters bij de verenigingen in het land over de vloer komen. Clinics verzorgen, handtekeningen uitdelen, de ster uithangen. Van de jongensdroom een meisjesdroom maken. Kijk, de profs verdienen geen mega-salaris, ook niet bij de grote clubs in Engeland. Dus ik snap dat ze lucratieve schnabbels als modellenwerk, of op komen draven bij een bijeenkomst van mannen in ING-pakken verkiezen boven de klusjes voor een habbekrats in de regio. Maar ze zijn juist zo nodig bij de lokale FC. Daarom een rol voor de KNVB: beloon de speelsters vorstelijk voor het spelen in het nationale team en verplicht ze als tegenprestatie om enkele keren per jaar hun gezicht te laten zien bij de achterban.

Verder. Is het misschien verstandig om de wedstrijden in de Nederlandse competitie op neutraal terrein te gaan spelen? Dat de eredivisieclubs de samenwerking zoeken met de tweede en derde divisie van de mannen. Natuurlijk gaat het vrouwenvoetbal komend voetbaljaargang meer toeschouwers trekken. Denk echter dat het een utopie is om te geloven dat opeens de stadions van Twente of ADO Den Haag afgeladen vol zullen zitten. Is het dan niet veel leuker om in een uitpuilend huis van, pak ‘m beet, IJsselmeervogels  te ballen in plaats van in een galmend Cars Jeans Stadion? Bijkomend voordeel is dat, vermoed ik, de supporters massaler naar de wedstrijd zullen trekken. Want, de heldinnen meer toegankelijk en aanraakbaar.

Dan, wij mannen. Vaak denigrerend over vrouwenvoetbal. Vinger opsteken. Wie smacht er al vanaf zijn vierde naar zijn debuut in een groot, uitverkocht stadion en heeft ‘t nooit voor elkaar gekregen? Ik. Zeg ’t eerlijk. Het is mij nooit gelukt en het zal voor mij ook nooit meer weggelegd zijn. Voor mij niet. Maar die dames flikten het wél. Vanavond zelfs voor de zesde keer op rij. Daar mogen we best eens bij stilstaan. Wij mannen. Laten we de jonge meiden bij ons eigen cluppie op sleeptouw nemen, hun ontwikkeling stimuleren. Onze trots overboord gooien, het testosteron verstoppen. Foppe de Haan als assistent van de bondscoach. Misschien dat er op dat niveau meerdere mannelijke trainers hun ervaringen willen delen met de vrouwentak. In de hoop dat er over een decennium niet meer wordt gerept over de Grote Vier, maar over de Grote Elf.

170702-selectie-oranjeleeuwinnenTenslotte, niet geheel onbelangrijk. Als de voetbalvrouwenwereld wil professionaliseren, moet ze bij kritiek niet zo panisch reageren. Als door een prikbeest gestoken. Men wil in de grote stadions spelen, live op televisie zijn, een rondvaart door de grachten bij een overwinning. Dan hoort een weerwoord erbij. Accepteren, want hoge bomen vangen eenmaal veel wind. Buiten de schitterende momenten heb ik ook delen van wedstrijden gezien waarin twee elftallen de bal amper meer dan drie keer naar dezelfde kleur speelden. Dat mag ook best gezegd worden. In de top wordt benadrukt wat er niet goed gaat. Zo werkt dat. Iedereen is lovend over Shanice van der Sanden. Ze werkt hard, rent als Overmars, is sympathiek en een gangmaker binnen de groep. Zal allemaal wel. Maar wat als je haar op haar voetbalkwaliteiten beoordeelt? Waar het voornamelijk om gaat, volgens mij. Wellicht denk ik te ouderwets over een buitenspeler. Die moet een mannetje passeren en daarna een afgemeten voorzet produceren. Buiten het doelpunt heb ik haar geen gevaar zien stichten, in vijf wedstrijden. Een commentator noemde haar ‘in potentie de beste voetbalster van de wereld’. Dat verbaasde me nogal, op z’n zachtst gezegd. Of zie ik het verkeerd?

En vorig jaar werd Rafaël van der Vaart als analyticus door heel Nederland volledig afgefikt. Volkomen terecht, vond eenieder. Maar wanneer Anouk Hoogendijk de halve finale met een nietszeggende opmerking voorbeschouwt (“Je wéét wat Taylor gaat doen. Ze schiet direct of neemt de bal aan.”), dan mogen we toch ook concluderen dat ze niet op haar plaats zit? De fluwelen handschoentjes moeten uit.

Ik denk dat het haalbaar is. Ooit, straks, in de toekomst. Een poster van één van die kanjers. Boven het bed van mijn zoontje.

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestEmail this to someone

Tags

 
 

HOME   •   OVER   •   BIO'S   •   CONTACT

Laatste bijdragen

Archief

 
микрозаймы онлайн займы в барнауле до зарплаты микрозаймы в ставрополе срочно займ на карту