Er zijn een paar clubs die ik buiten Feyenoord een warm hart toedraag. Een daarvan is het Schotse Celtic. Ondanks mijn katholieke opvoeding is mijn voorkeur voornamelijk gevormd door het feit dat de Schotse grootmacht ook in grote problemen verkeerde toen mijn interesse in voetbal begon toe te nemen. Gedeelde smart is halve smart. Maar de liefde was voornamelijk gebaseerd op dat shirt, dat schitterende groen-witte shirt. Aan een Celtic-shirt komen was begin jaren negentig echter niet erg eenvoudig. Het valt nauwelijks voor te stellen in een tijdperk dat ieder shirt twee muisklikken weg is, maar ik moest gewoon naar de lokale sportwinkel om daar door de catalogus te bladeren. Daarna volgde twee weken lang wachten op het verlossende telefoontje.

knip-kootHeel af en toe deed ik het shirt aan naar uitwedstrijden van Feyenoord. Totdat ik in Groningen door een medesupporter werd uitgescholden. Door de drankinname verwarde hij horizontale groen-witte banen met verticale groen-witte banen. De laatste keer dat ik het shirt droeg, was in Utrecht. Feyenoord moest tegen de plaatselijke FC en zoals gewoonlijk gingen wij voordrinken bij hockeyclub Kampong. Hun onderkomen ligt op een steenworp afstand van het stadion en ze konden de inkomsten van het dorstige Legioen best gebruiken. De dames van het eerste speelden thuis en wij zaten aan de bar. “Kom, het is bijna rust’’, zei de barman. Ik keek hem vertwijfelend aan of hij het tegen mij had. Voordat ik antwoord kon geven, kreeg ik een dienblad vol thermoskannen met thee in mijn handen gedrukt. Het Celtic-shirt werd aangezien voor een hockeyshirt en de beste man dacht waarschijnlijk dat ik ook bij Kampong speelde.
Feyenoord speelde later die dag met 0-0 gelijk tegen Utrecht, zoals het destijds altijd 0-0 bleef. Bij thuiskomst toonde Studio Sport na het voetbal de samenvatting van de topper tussen Kampong tegen HGC. En verdomd, halverwege de samenvatting zie je mij in een groen-wit shirt richting de dug-outs lopen. In mijn handen een dienblad vol met thee. Ik ga al meer dan dertig jaar naar het (betaalde) voetbal. Maar nog steeds zijn fifteen seconds tijdens een hockeywedstrijd bij Studio Sport my claim fame. Nodeloos te zeggen dat ik het shirt daarna nooit meer heb aangedaan.
Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestEmail this to someone

Tags

 
 

HOME   •   OVER   •   BIO'S   •   CONTACT

Laatste bijdragen

Archief

 
микрозаймы онлайн займы в барнауле до зарплаты микрозаймы в ставрополе срочно займ на карту