Voetblah is een kweekvijver voor eigenzinnig schrijftalent in de voetballerij. Als aanvulling op onze groep vaste bloggers staan wij daarom altijd open voor gastspelers van verschillend pluimage. Onderstaande bijdrage is van tropische verrassing Meine Stegenga, bij wie eigenlijk alles (snelheid, techniek, balgevoel en mentaliteit) ontbrak om een topvoetballer te worden. Maar juist daarom weet hij underdogs en gemankeerde voetballers op waarde te schatten, iets wat hem als Cambuur-fan en bewonderaar van de Tony Cascarino’s en Nebojša Malbaša’s van deze wereld prima van pas komt. 

dos-meine

“Kijk, zien jullie wie dat is?”, vroeg ik op de terugweg van school aan mijn beide zoontjes. “Daar, op het veldje.” Ze keken op naar de lange, beetje slungelige vader, die daar liep met zijn vrouw en kindje. “Dat is Martijn Barto.” Ze keken nog een keer. Was dat hem echt? Barto? Die woont toch helemaal niet bij ons in de wijk. Het “hoi jongens” maakte een diepe indruk. Zo’n indruk dat de stuurtjes van beide fietsen in elkaar haakten en de oudste onderuit gleed.

Clubheld, zo heet hij sinds donderdagavond. Cultvoetballer, heb ik ook ergens gelezen. Geen wereld zo opportunistisch als die van de voetballerij. Tot donderdag was hij nooit een vaste waarde. Verguisd, beschimpt en soms zelfs uitgelachen. Te langzaam, te houterig. Zijn carrière bracht hem zes jaar geleden naar Leeuwarden, nadat hij in Waalwijk en Helmond geen potten wist te breken. Op het knusse en warme De Bosk, bij de amateurs van Harkemase Boys, bloeide hij op.

En hoewel hij bij Cambuur meestal van de partij is, hetzij als wissel of in de basis, onomstreden is hij nooit geweest. Ogbeche scoorde meer, had de Olympische Spelen meegemaakt en nog voor Paris Saint Germain gespeeld. Lukoki was sneller, Manu kwam van Feyenoord, Hemmen bezat meer scorend vermogen. Zo was er altijd wel een reden om voor een ander te kiezen.

Nooit zat hij bij de pakken neer, nooit is hij op een negatieve opmerking te betrappen. Nee, hij is geen Ogbeche, Hemmen of Lukoki, laat staan Messi. Maar niemand die dat beter beseft dan hijzelf. martijn-bartosc-cambuur06-03-2016En toch is hij sinds donderdagavond een essentieel onderdeel van de historie van Cambuur. Zoals Keeper Oscar Zijlstra altijd herinnerd zal worden om de uittrap die over de doelman van Willem II heen waaide, zo zal Martijn Barto altijd verbonden blijven aan zijn twee doelpunten van donderdagavond. Twee doelpunten die het beker-lot van het ‘grote’ Ajax bezegelden.

“Oh, gaat het?”, klonk het bezorgd, terwijl de spits aanstalten maakte onze kant op te lopen. Mijn zoontje was te verbouwereerd en geschrokken om hem te antwoorden, pakte zijn fiets en sprintte zonder omkijken naar huis. Bij de schuttingdeur aangekomen was het eerste wat hij riep: “Wij hebben Martijn Barto gezien. Barto! In de speeltuin!”

Hij zal het nooit vergeten, net zomin als de overwinning van donderdagavond.

– de lachende Barto komt van voetbalimages.nl

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestEmail this to someone

Tags

 
 

HOME   •   OVER   •   BIO'S   •   CONTACT

Laatste bijdragen

Archief

 
микрозаймы онлайн займы в барнауле до зарплаты микрозаймы в ставрополе срочно займ на карту