supportersoresAls je op een winterse zondagochtend om 8.00, na drie uurtjes slaap, of zonder slaap, van Amsterdam naar Kerkrade of Groningen afreist om je cluppie te zien spelen heb je of een slechte relatie, of geen relatie, of je doet er echt alles aan om te ontsnappen aan de woonboulevard, het tuincentrum en andersoortige truttigheid. Tel daar de blinde liefde voor je club bij op en je zit zondagochtend in alle vroegte uit te wasemen in een bus waarin je plakjes kunt snijden van de algehele brakheid die er in zo’n supportersbus hangt. Bleke bekkies, gammele lijven, nog nawalmend van de 4 uur eerder genuttigde shoarma, bierscheetjes en goedkope aftershave om de lucht te verdoezelen. Nee, wie ooit in een supportersbus op zondagochtend heeft gezeten weet dat daar weinig feestelijks aan is, laat staan dat er iets spannends gebeurt, in tegenstelling tot wat de media wel eens willen doen geloven.

Wonnen we, dan was het natuurlijk feest in de bus terug. Iedereen inmiddels weer bijgetrokken, dus bier, gezang en slechte moppen! En soms ook wel eens goeie.  Sing when your winning….  Verloren we, en dat gebeurde helaas ook weleens, dan leek de reis vanuit het diepe zuiden of het hoge noorden nog ettelijke malen langer te duren dan die al deed. Grafstemming. Wel met bier erbij, maar dat smaakte dan toch anders. Ik heb het jaren gedaan. Ik had geen vaste relatie en als ik die wel even had, dan was het nooit langdurig. Ik had genoeg geld en als ik het niet had, dan deed ik gewoon alsof. Alles kon, onder het mom van clubliefde. Mooie tijd, veel gelachen en bijna alle Nederlandse stadions van binnen gezien, ook de ouwe nog.

dos-rodneyBinnen Nederland houd ik het tegenwoordig bij de thuiswedstrijden, seizoenkaartje. Bij uitwedstrijden ben ik tegenwoordig een kroegkijker of, nog erger in de ogen van hen die overal mee naar toe gaan, een teletekstsupporter. Eén of twee keer per jaar pakken mijn vrienden en ik nog een Europese trip. Waar het vroeger nog wel eens een teleurstelling was als mijn club verloor of zelfs heus een pak rammel kreeg, daar heerst nu vooral berusting. De Nederlandse competitie is tegenwoordig nou eenmaal net zo’n Kleinduimpje-competitie als pak ‘m beet de Belgische, Zweedse of Deense. Ook de Nederlandse clubs zijn nu kanonnenvoer voor het buitenlandse grootkapitaal. Of dat grootkapitaal nu ‘eigen’ is of ‘geleend’, is in deze tijd nog niet relevant. Financial Fair Play is nog heel ver weg. Het maakt onze Europese tripjes niet minder leuk. De wedstrijd is voor ons een excuus om even op stap te zijn. Even verlost te zijn uit de grijpgrage de tentakels van onze dagelijkse verplichtingen. We kiezen een leuke stad, boeken een hotelletje, blijven er een paar dagen, eten en drinken lekker, zien de wedstrijd en hebben simpelweg een goeie tijd.

Het zal wel aan de leeftijd liggen, maar ik prefereer die manier van uitsupporteren tegenwoordig ver boven een katerige busreis naar Groningen….. Al deed ik het destijds met liefde, heel veel liefde, en had ik het nooit willen missen.

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestEmail this to someone

Tags

 
 

HOME   •   OVER   •   BIO'S   •   CONTACT

Laatste bijdragen

Archief

 
микрозаймы онлайн займы в барнауле до зарплаты микрозаймы в ставрополе срочно займ на карту