Sinds ik niet meer iedere zaterdag met die jongens meedoe, is hun laatste greintje topsportmentaliteit gewoon verdwenen, weet je. Waar blijft toch de tijd dat we volledig voor het spelletje leefden, dat doordeweeks minimaal veertien voetbalmaffe gekken kwamen aanwaaien voor iedere training? Wie trainde mocht dromen van een basisplaats, wie niet trainde moest sowieso banken. Als die ijzeren wet heringevoerd werd, zouden we nog geen half elftal kunnen opstellen. Zouden ze deze klok horen luiden, dat stelletje luie pannenkoeken? Dat is te hopen, want het is de noodklok.

knip-gijsBegrijp me goed hè, ik wil mijn rol niet groter maken dan die is. Maar luister, ik ben met mijn achtendertig jaar natuurlijk ongelooflijk belangrijk in de kleedkamer. Ik heb alles al een keer meegemaakt, snap je? Ik begrijp precies wat je moet doen en laten om steeds weer top te presteren. Week in, week uit. Iedere training motiveer ik die jongens om alles te geven, om meer dan het beste uit zichzelf te halen. Ik weet dat ze tegen me opkijken vanwege mijn ervaring, maar daar doe ik verder niet interessant over. Hoewel ik geen wedstrijden meer speel, ik laat anderen immers graag uitblinken, is mijn inbreng op de achtergrond van immens belang (en ben ik dus de vader van ieder succes). Maar goed, het gaat hier helemaal niet om mij. Het gaat om het team. En het team zit gewoon diep in de shit. Ik zal uitleggen waarom.

Ik besef heus dat we geen Champions League spelen, maar dat betekent niet dat je niet als een prof hoeft te leven. En een prof benut iedere mogelijkheid om te trainen, zichzelf te verbeteren. Maar op ons trainingsveld lopen meer duiven dan voetballers. En de wegblijfsmoesjes worden met de week slechter. Matthijs moet zogenaamd werken, Eric moet het stapelbed van zijn schoonouders in elkaar zetten, Angelo doet ineens alsof hij ook een heel verantwoordelijke baan heeft die tot middernacht duurt, Johnny heeft een lekke band, Peter vindt fietsen sowieso te ver, Dennis komt niet als Peter niet komt, Freek heeft al jarenlang een alcoholvergiftiging, Bart z’n hond is jarig, Justin wil per se live Jupiler League kijken, Jan moet van z’n zwangere vriendin mee op pufcursus, Joep heeft al kinderen (wat een loser), Fred vindt tennisles belangrijker en laat ik over Rinus maar helemaal niet beginnen.

Ik hoop met heel mijn bange hart dat die jongens weer als prof gaan leven, hun topsportmentaliteit opgraven en komen ballen op deze verrotte woensdagavond. Vorige week gingen er ineens twee squashen. Uit pure wanhoop, bij gebrek aan voetbal. Triester wordt het hopelijk niet..

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestEmail this to someone

Tags

 
 

HOME   •   OVER   •   BIO'S   •   CONTACT

Laatste bijdragen

Archief

 
микрозаймы онлайн займы в барнауле до зарплаты микрозаймы в ставрополе срочно займ на карту