Met loden letters staat 3 september 1939 in de Europese geschiedenis gebeiteld. Op die dag verklaarden Engeland en Frankrijk aan nazi-Duitsland de oorlog. Mensen dachten aan de gruwelen van de Eerste Wereldoorlog. Het continent raakte die bewuste dag in diepe rouw. Het openbare leven kwam tot stilstand. Het alledaagse werd iets om te koesteren. Voetbal was even niet meer zo vanzelfsprekend. De belangrijkste bijzaak van het leven deed wederom zijn naam eer aan.

dos-snepIn Rotterdam rolde de leren knikker toch nog even door. Het toernooi om de Zilveren Bal was in volle gang als voorbereiding op het seizoen 1939-1940. Tijdens de wedstrijd SVV – DHC bereikte rond half een het nieuws ook de havenstad. Nederland was dan wel niet in oorlog, het dreigende wapengekletter had ook zijn weerslag op de bevolking. Dat was al te zien bij de teams die die middag op het veld stonden. De clubs hadden invallers in hun gelederen omdat de mobilisatie binnen de selectie had toegeslagen.

Een week eerder op 27 augustus was de KNVB  al bij elkaar gekomen omdat er een  algemene mobilisatie in de lucht hing. Mocht deze doorgaan, dan zou er een noodcompetitie worden gespeeld. De inkt van het voorstel was nog maar net droog, toen de regering de troepen in stelling bracht. Op 28 augustus was bekend dat het seizoen 1939-1940 bijzonder zou zijn.

Zoals gezegd waren er veel spelers wegen militaire verplichtingen elders in het land en konden ze niet meespelen met hun club. Feyenoord miste bijvoorbeeld Leen Vente en Puck van Heel al in de strijd om de Zilveren Bal. Twee spelers die in de jaren vóór de oorlog van enorm belang waren voor de club. De ploeg uit de havenstad grossierde in die jaren in kampioenschappen en Vente en Van Heel waren hierin belangrijke pionnen.

Vente was er een halve maand later ook niet bij tijdens de competitiestart. Althans niet als veldspeler. Bij de uitwedstrijd van Feyenoord tegen het Haagse VUC waren de tribunes veldgrijs door de massaal toegestroomde militairen. Eén van hen was Vente, die in zijn oorlogskloffie het 0-0 gelijkspel bijwoonde. Niet vreemd voor de voetbalgekke Vente. Want elk moment dat hij vrij was, besteedde hij aan het geliefde voetbalspel. Zo is er in krantenknipsels te zien dat hij de kneepjes van het vak aan zijn collega-militairen uitlegt.

leen-vente

Telegraaf – 15 september 1939

Maar de competitie werd op deze manier verraderlijk. De ene week kon Feyenoord een topelftal opstellen, een week later lag de hele verdediging onderaan De Grebbeberg gelegerd. Dat was bijvoorbeeld zo  bij Vente. De spits miste de competitiestart, maar twee maanden later zorgde hij ervoor dat Feyenoord de stadsderby tegen Sparta won. Om dit soort competitievervalsing tegen te gaan, besloot de KNVB dat ploegen niet konden degraderen en er geen kampioenscompetitie werd gespeeld. Dat laatste werd gaandeweg het seizoen teruggedraaid.

De kampioenen van de vijf districten zouden uiteindelijk tegen elkaar uitkomen in een kleine competitie in de zomer. Begin mei 1940 waren er al enkele afgevaardigden bekend. Zo had het Groningse GVAV het kampioenschap van het noorden te pakken en Juliana dat van het zuiden. Samen met Feyenoord, dat in West II het eremetaal pakte, waren er op 5 mei 1940 drie van de vijf kampioenen bekend. En toen trof het noodlot Nederland.

Het openbare leven kreeg natuurlijk een flinke knauw door de Duitse invasie van 10 mei 1940. Voetbal was weer ondergeschikt en pas halverwege juni begon men aan de kampioenscompetitie. Die competitie kabbelde tot half augustus voort. De allerlaatste wedstrijd tussen Feyenoord en de kampioen van district Oost, Heracles, bracht uiteindelijk de winnaar naar voren. De Rotterdammers mochten zich na een bijzonder seizoen voor de vijfde keer landskampioen noemen.

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestEmail this to someone

Tags

 
 

HOME   •   OVER   •   BIO'S   •   CONTACT

Laatste bijdragen

Archief

 
микрозаймы онлайн займы в барнауле до зарплаты микрозаймы в ставрополе срочно займ на карту