De tv-documentaire Alan Shearer: Dementia, Football And Me heeft ogenschijnlijk weinig losgemaakt in Nederland. Dat is jammer, want het bevat een relevante boodschap. De oud-spits duikt in het fenomeen CTE. In gewoon Nederlands: dementie door hersenbeschadiging. Voetballers zouden het oplopen door teveel te koppen. Shearer spreekt met verschillende familieleden van demente voetballers, die al dan niet zijn overleden. Laten we wel wezen: het lijkt niet voor de hand te liggen. Zelf heb ik een aantal keren naar plafonds gestaard nadat ik even daarvoor nog kickbokste. Het is onvergelijkbaar met pijnloos koppen. Echte voetballers vinden dat overigens ook. Dick Nanninga kopte bijvoorbeeld kogels gewoon terug.

obs-poetiusAan de universiteit van Stirling denken ze er anders over. Dagelijks herhaaldelijk koppen beschadigt je hersenen wel degelijk, vooral omdat je het zo vaak doet. Shearer maakte destijds een vijfde deel van zijn 206 goals voor Newcastle United koppend. Op archiefbeelden zie je hem met bebloede tulband een kopduel aangaan. Eerlijk is eerlijk: die romantiek van John de Wolf op steroïden zou menigeen gaan missen. Nu ondergaat Shearer twee keer dezelfde fysieke test, eentje voor en eentje na twintig kopballen. Er is een duidelijke verslechtering te zien na het koppen. Maar wat het zou betekenen als je dagelijks 50 of 100 keer kopt op de training, is nooit onderzocht. Ook is niet te zeggen hoeveel ex-voetballers lijden aan dementie. De cijfers zijn er domweg niet.

Shearer zoekt zijn oude trainer Chris Nicholl op, die sinds vijf jaar met enige regelmaat zijn woonplaats vergeet. Een dokter zou er niks aan kunnen doen, dus gaat hij niet naar een arts. Nooit gedaan ook. Zijn oud-pupil vindt deze reactie typisch voor de voetbalwereld. Dat kan ook anders: in de Verenigde Staten, wijs geworden door dementerende footballers en boksers, zijn maatregelen genomen. Een compensatiefonds voor CTE-slachtoffers heeft 750 miljoen dollar in kas. Koppen onder de elf jaar mag niet.

De Engelse ‘maatregelen’ steken er schril bij af. Het kick and rush is merendeels vervangen door combinatievoetbal en gaat meer over de grond, constateert Shearer. Speelballen zijn lichter dan vroeger en nemen niet meer 200 gram gewicht op bij hevige regenval, zoals de bruine lederen knikkers van weleer. Maar de spelersvakbond onderneemt niks en de voetbalbond heeft vijftien jaar later weinig interesse. En dat steekt de zoon van Nobby Stiles, wiens door CTE getroffen vader in 1966 wereldkampioen werd met Engeland. Het kan niet zo zijn dat er vijftien jaar na dato nog geen uitgebreid onderzoek gedaan en gepubliceerd is. Dawn, dochter van wijlen Jeff Astle (West Bromwich Albion): “Voetbal wil het niet weten.” Misschien is dát wel het grootste probleem.

Ps. Onder de link in de eerste regel van deze post kun je de hele docu bekijken. Van harte aanbevolen!

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestEmail this to someone

Tags

 
 

HOME   •   OVER   •   BIO'S   •   CONTACT

Laatste bijdragen

Archief

 
микрозаймы онлайн займы в барнауле до зарплаты микрозаймы в ставрополе срочно займ на карту